Het was altijd erg mistig in mijn hoofd. Of misschien niet mistig, maar te vol. Chaos. Gedachten die alle kanten opvliegen. Dat soort werk. Er zitten ook gaten in mijn hoofd. Tenminste, dat denk ik. Want ik vergeet altijd vanalles. Een hoofd als een vergiet, zegt men dan.

Nu is het niet meer zo vol in mijn hoofd. Dankzij 2 x 20 mg methylfenidaat, beter bekend als ritalin, per dag is de mist geklaard. De chaos weg. De gaten helaas niet.

Wat er wel is, zijn de bijwerkingen van de ritalin. Moe. Somber (soms). Een hoofd vol watten (soms). En vreemde buikpijntjes.

Ik kijk het nog een tijdje aan. Want het verdwijnen van de chaos in mijn hoofd doet goed. Vandaag sprak ik een vrouw die een paar dagen geleden is begonnen met medicijnen. Haar eerste reactie: ‘Ik wist niet dat het zo stil in je hoofd kan zijn.’

Nu maar hopen dat de bijwerkingen nog verdwijnen.

*Zet de ramen open*
*Pakt de stofzuiger en houdt virtueel huis*
*Schudt de kussen van de bank op*

Zou ‘ie het nog doen? Dit weblog?
Eerlijk, er gebeurt genoeg in mijn leven.
Soms even niks en soms ineens heel veel.

Een samenvatting?
Nee, daar doe ik niet aan.
Ik moet immers nog wat inspiratie overhouden voor de komende tijd.

(op het refrein van… Ik verscheurde je foto)

Ik verveel me de pleuris
Heb mijn huis niet aan kant
Zit alleen maar te sippen
Ben in een dipje beland

Ik ververveel me de pleuris
Maar ik doe nog steeds niets
Ben zo sloom
Het lijkt wel een stomme droom

Als je dit soort dingen gaat doen, dan weet je zeker dat de verveling is toegeslagen!

Vandaag op zoek geweest naar dé vloer voor ons nieuwe huis. Dé vloer heeft een paar essentiële eigenschappen. Zo is de vloer natuurlijk mooi. Maar is hij ook slijtvast en – zeer belangrijk – de vloer is betaalbaar. Dé vloer vinden is niet makkelijk.

Praxis. Hornbach. Karwei. Gamma. De gespecialiseerde vloerenhandel slaan we maar over wegens de hoogst noodzakelijke eigenschap ‘betaalbaar’. We hebben overal wel leuke vloeren gezien. Maar of mooi en duur óf lelijk en goedkoop. Er was nog één optie… ik durf het bijna niet te zeggen…. Ikea.

Ikea en ik zijn voorbestemd. Vastberaden onze nieuwe bank – een paar jaar terug – niet bij Ikea te kopen, ben ik stad en land afgeweest. Om uiteindelijk te slagen bij Ikea. Hetzelfde met de slaapkamerkast. Ons bed. De ladekast.

De nieuwe slogan van Ikea is ‘design your own life’. Ja ja, inmiddels ziet mijn huis er uit als een Ikeashowroom.

En de vloer? Juist, die gaan we binnenkort ophalen. Bij…. je raadt het al, Ikea.

Voor mijn collega Henk. Die gister compleet onverwacht is overleden. Voor zijn vrouw Ria, hun dochter Renée die vrijdag nog haar achtste verjaardag vierde en voor hun ongeboren kindje…

Ik sta in de keuken brood te smeren. Voor Joran pak ik de pindakaas, want dat is zijn favoriete broodbeleg. Het nieuwsgierige aagje komt naar de keuken gespurt en kijkt wat ik aan het doen ben.

Joran: "Wat doe je op mijn brood mama?"
Ik: "Pindakaas."
Joran (verontwaardigd): "Maar je hebt me niets gevraagd mama"
Ik: "Joran, wat wil je op brood?"
Joran (denkt even na, houdt zijn vinger bij zijn mondhoek, hoofd een beetje schuin): "Ehm…. pindakaas!"

Gister een dagje gratis naar de dierentuin door een actie van de RVS. Wij, S, M, T, J en R waren een beetje laat, maar reden uiteindelijk langs vrienden J en E en hun kinderen N en F. R, S en C zouden wij in de dierentuin treffen. Misschien zouden we I, G, J, H en M en hun vrienden N, R, R, K, en S ook nog ontmoeten daar.

Natuurlijk waren we net binnen toen E koffie wilde. Kwam goed uit want J, R, M, T, J, N en S moesten naar de WC. C en F moesten een schone luier. T, J, N, F, en C hebben nog even lekker gespeeld terwijl J, E, M, S, R en S aan de koffie cq limo cq warme chocomel zaten.

De rest van de dag was leuk. Maar nat en koud. En daar hadden J, E, M, R, S en ik mooi de P in.

Vooraf
Warme geitenkaas met walnoten, honing en veldsla
Inspanningsvereiste: minimaal
Smaak: maximaal

Hoofdgerecht
Vegetarische ravioli met spinazie/rucolavulling
Inspanningsvereiste: meer dan maximaal
Frustratiegehalte: zeer hoog
Smaak: mwoah

Bijgerecht
Honingportchampignons
Inspanningsvereiste: minimaal
Smaak: maximaal

Nagerecht
Grote soes met cheesecake-vulling
Inspanningsvereiste: maximaal
Frustratiegehalte: zeer hoog
Creativiteitsgehalte: zeer hoog
Smaak: jam!

Oké. Het deeg voor de ravioli was wat gek. Het werd dus geen ravioli, maar het werden groentenpakketjes in deeg. Ook oké zou je denken. Als het deeg tenminste gaar was geweest…
En het soesdeeg was compleet mislukt. Ik had er een zeemvulling van kunnen maken voor de fietsbroek die ik nodig gehad zou hebben voor de sponsortocht. Kant-en-klare pannenkoeken uit de koelkast boden uitkomst.

Maarrr… het was wel gezellig. Alleen rijd ik volgende kerst wel langs de Mac ofzo.

De school heeft pech. Ik heb geluk. De fietstocht gaat niet door. Voor het oplossen van de problemen van school moeten we minstens naar China fietsen. En dát gaat mij dus net iets te ver.

Hallo daar!

Je bent beland op de weblog van Sas & Co.
Wees van harte welkom, doe je schoenen uit, maak het jezelf gemakkelijk en klets met ons mee. Oh ja… let niet op de rommel.

Groet!

Sas